انواع پروتز پس از قطع عضو

  1. خانه
  2. مقالات آموزشی
  3. انواع پروتز پس از قطع عضو
انواع پروتز پس از قطع عضو

انواع پروتز پس از قطع عضو موضوعی است که در این مقاله به آن خواهیم پرداخت. قطع عضو یکی از چالش‌برانگیزترین شرایط جسمی است که می‌تواند به دلیل بیماری، تصادف یا نقص مادرزادی اتفاق بیفتد. پس از قطع عضو، پروتز یا اندام مصنوعی نقشی حیاتی در بازگرداندن عملکرد و استقلال فرد دارد. انواع پروتز پس از قطع عضو باعث بهبود کیفیت زندگی، افزایش اعتماد به‌ نفس و بازگشت به فعالیت‌ های روزمره می‌شوند.

پروتزها ابزارهای ضروری برای افرادی هستند که به هر دلیلی بخشی از اندام خود را از دست داده‌اند. با انتخاب نوع مناسب پروتز، آموزش صحیح و استفاده منظم، فرد می‌تواند عملکرد روزمره، استقلال و کیفیت زندگی خود را بازگرداند.

پروتز چیست؟

پروتز یا عضو مصنوعی، وسیله‌ای است که جایگزین بخشی از بدن می‌شود که به دلیل قطع عضو یا نقص از بین رفته است. این عضو می‌تواند شامل دست، پا، انگشت، زانو یا حتی بخشی از صورت باشد. هدف پروتز، بازگرداندن توانایی عملکردی و زیبایی ظاهری است و با پیشرفت فناوری، پروتزها روزبه‌روز طبیعی‌تر و هوشمندتر شده‌اند.

انواع پروتزهای پس از قطع عضو

1. پروتز اندام فوقانی

پروتزهای دست و بازو برای افرادی که دست، ساعد یا بازو را از دست داده‌اند طراحی شده‌اند. این پروتزها خود به چند دسته تقسیم می‌شوند:

پروتز غیر فعال (Passive Prosthesis)

صرفاً جنبه زیبایی دارد.

حرکت ندارد و معمولاً برای ظاهر طبیعی دست استفاده می‌شود.

سبک و راحت است، مخصوصاً برای افرادی که نیاز به عملکرد مکانیکی ندارند.

پروتز مکانیکی (Body-Powered Prosthesis)

حرکت توسط کابل‌ها و حرکت شانه یا بازو انجام می‌شود.

برای انجام کارهای روزمره مانند گرفتن اشیاء، نوشتن یا غذا خوردن مناسب است.

نیاز به تمرین و قدرت عضلات اطراف شانه دارد.

پروتز الکتریکی یا میوالکتریک (Myoelectric Prosthesis)

حرکت با استفاده از سیگنال‌های عضلانی کنترل می‌شود.

امکان کنترل دقیق انگشتان و دست را فراهم می‌کند.

مناسب افرادی که می‌خواهند فعالیت‌های پیچیده مانند تایپ، نگه‌داشتن ابزار و ورزش سبک را انجام دهند.

پروتز اندام تحتانی

پروتزهای پا و ساق برای افرادی که ساق، پا یا زانو را از دست داده‌اند، طراحی شده‌اند و به چند دسته تقسیم می‌شوند:

پروتز زیر زانو (Transtibial Prosthesis)

برای قطع عضو زیر زانو استفاده می‌شود.

شامل ساقه مصنوعی، مفصل مچ و کفش پروتزی است.

امکان حرکت راحت‌تر و دویدن سبک را فراهم می‌کند.

پروتز بالای زانو (Transfemoral Prosthesis)

برای قطع عضو بالای زانو کاربرد دارد.

شامل مفصل مصنوعی زانو، ساق و کفش پروتزی است.

می‌تواند مکانیکی یا الکتریکی باشد تا حرکات طبیعی‌تر پا را شبیه‌سازی کند.

پروتز پا کامل (Foot Prosthesis)

جایگزین کل پا یا بخشی از پا می‌شود.

بیشتر برای حفظ تعادل، حرکت طبیعی و جلوگیری از فشار نامتقارن روی مفاصل استفاده می‌شود.

پروتزهای زیبایی (Cosmetic Prosthesis)

بیشتر برای ظاهر طبیعی فرد طراحی می‌شوند.

شامل دست، پا، انگشت یا حتی بخش‌هایی از صورت می‌شوند.

این نوع پروتزها معمولاً حرکت ندارند، اما اعتمادبه‌نفس فرد را بازمی‌گردانند.

پروتزهای هیبریدی و پیشرفته

ترکیبی از عملکرد مکانیکی و الکترونیکی.

می‌توانند حرکت‌های پیچیده انگشتان یا زانو را شبیه‌سازی کنند.

برخی از پروتزها با سنسورهای فشار و کنترل هوشمند طراحی شده‌اند تا حرکت طبیعی‌تر و راحتی بیشتری برای فرد ایجاد کنند.

مزایای استفاده از انواع پروتز پس از قطع عضو

  • بازگرداندن استقلال و عملکرد روزمره مانند راه رفتن، گرفتن اشیاء و انجام کارهای شخصی.
  • بهبود ظاهر و اعتمادبه‌نفس فرد.
  • کاهش مشکلات مفصلی و عضلانی ناشی از حرکت نامتعادل یا فشار اضافی روی اندام‌ها.
  • امکان شرکت در فعالیت‌های ورزشی و اجتماعی با راحتی بیشتر.
  • افزایش کیفیت زندگی و سلامت روانی پس از قطع عضو.

تمرین و بازتوانی پس از استفاده از پروتز

  • آموزش راه رفتن و استفاده از پروتز توسط فیزیوتراپیست ضروری است.
  • تمرینات تعادلی، قدرتی و حرکتی به فرد کمک می‌کند تا از پروتز به شکل طبیعی استفاده کند.
  • بازتوانی منظم باعث جلوگیری از آسیب‌های جانبی، خستگی و درد می‌شود.

نکات مهم در انتخاب انواع پروتز پس از قطع عضو

نوع قطع عضو: پروتز زیر زانو، بالای زانو یا اندام فوقانی باید با محل قطع عضو مطابقت داشته باشد.

هدف بیمار: عملکردی، زیبایی یا ترکیبی از هر دو.

قدرت عضلانی و سلامت عمومی: پروتز مکانیکی یا الکتریکی نیازمند قدرت و کنترل عضلانی مناسب است.

سفارشی‌سازی: پروتز سفارشی برای راحتی، ثبات و عملکرد بهتر ضروری است.

پیگیری و آموزش: استفاده از پروتز نیاز به آموزش و تمرین دارد تا حرکت طبیعی‌تر و ایمن‌تر انجام شود.

سؤالات متداول (FAQs)

1. پروتز الکتریکی چه تفاوتی با پروتز مکانیکی دارد؟
پروتز الکتریکی با سیگنال‌های عضلانی حرکت می‌کند و کنترل دقیق‌تری ارائه می‌دهد، در حالی که پروتز مکانیکی حرکت با کابل و شانه انجام می‌شود.

2. چه مدت طول می‌کشد تا فرد به پروتز عادت کند؟
معمولاً چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد، بسته به نوع پروتز و میزان تمرین بیمار.

3. آیا پروتز برای کودکان هم قابل استفاده است؟
بله، پروتزهای مخصوص کودکان طراحی می‌شوند و با رشد کودک قابل تنظیم هستند.

4. آیا می‌توان با پروتز ورزش کرد؟
بله، برخی پروتزها مخصوص فعالیت‌های ورزشی طراحی شده‌اند و امکان دویدن، شنا و ورزش‌های سبک را فراهم می‌کنند.

5. پروتز تا چه مدت عمر مفید دارد؟
با مراقبت مناسب، پروتز معمولاً ۳ تا ۵ سال عمر می‌کند، اما برخی پروتزهای پیشرفته ممکن است طول عمر بیشتری داشته باشند.

فهرست
مشاوره رایگان در واتس آپ